Η Χιονούλα κι η Ροδούλα - Παραμύθι του Αδελφοί Γκριμ

Υπήρχε κάποτε μια φτωχή, μοναχική χήρα που ζούσε σε ένα απομακρυσμένο εξοχικό σπίτι. Μπροστά από το εξοχικό σπίτι υπήρχε ένας κήπος όπου στεκόταν δύο τριανταφυλλιές. Το ένα έφερε λευκά τριαντάφυλλα και το άλλο κόκκινο.

Είχε δύο κόρες που ήταν σαν τις δύο τριανταφυλλιές, οπότε κάλεσε το ένα Χιονάτη, και το άλλο Rose Red.

Ένα βράδυ, η μητέρα έβαλε τα γυαλιά της και διάβαζε δυνατά από ένα μεγάλο βιβλίο, και τα δύο κορίτσια άκουσαν ενώ κάθισαν και γύρισαν το νήμα. Υπήρχε ένα χτύπημα στην πόρτα που ακούγεται σαν κάποιος ήθελε να μπει μέσα.

Η Ροζ Ρεντ πήγε και έσπρωξε το μπουλόνι, νομίζοντας ότι ήταν φτωχός. Αλλά ήταν μια τεράστια αρκούδα που έβαλε το μεγάλο, μαύρο κεφάλι του γύρω από την πόρτα. Η Rose-Red φώναξε και ξεπήδησε πίσω, ενώ η Snow-White έκρυψε πίσω από το κρεβάτι της μητέρας της.

Η αρκούδα άρχισε να μιλάει και είπε: «Μη φοβάσαι, δεν θα σε κάνω κακό! Είμαι μισός-παγωμένος και θέλω μόνο να ζεσταίνω λίγο δίπλα σου».

«Φτωχή αρκούδα», είπε η μητέρα. „Ξαπλώστε δίπλα στη φωτιά, προσέξτε μόνο να μην κάψετε το παλτό σας.“

Η αρκούδα είπε στα κορίτσια, «Παρακαλώ χτυπήστε λίγο το χιόνι από το παλτό μου», οπότε έφεραν τη σκούπα και σάρωσαν τη γούνα της αρκούδας, ενώ τεντώθηκε άνετα από τη φωτιά και γρύλισε ικανοποιημένος.

Μόλις έφτασε η μέρα, τα δύο παιδιά τον άφησαν έξω και έπεσε πέρα από το χιόνι και μέσα στο δάσος. Από τότε και μετά, η αρκούδα γύριζε κάθε βράδυ την ίδια ώρα και άφησε τα παιδιά να διασκεδάζουν μαζί του όσο ήθελαν.

Όταν ήρθε η άνοιξη, η αρκούδα είπε στο Χιονάτη, «Πρέπει να πάω στο δάσος και να φυλάξω τους θησαυρούς μου από τους κακούς νάνους». Η Χιονάτη ήταν πολύ λυπημένη που απομακρύνθηκε και άνοιξε την πόρτα γι ‚αυτόν. Η αρκούδα έτρεξε γρήγορα και σύντομα δεν είχε θέα.

Λίγο αργότερα, η μητέρα έστειλε τα παιδιά της στο δάσος για να συλλέξει καυσόξυλα. Είδαν έναν νάνο με λευκή χιονισμένη γενειάδα, μια αυλή μακριά, και το άκρο της γενειάδας πιάστηκε στην ρωγμή ενός δέντρου.

Κοίταξε τα κορίτσια με τα φλογερά κόκκινα μάτια του και φώναξε, „Γιατί στέκεστε εκεί; Δεν μπορείτε να έρθετε εδώ και να με βοηθήσετε;“

«Μην είσαι ανυπόμονος», είπε η Χιονάτη, «θα σε βοηθήσω», και την έβγαλε από την τσέπη της και έκοψε το άκρο της γενειάδας του.

Μόλις ο νάνος ήταν ελεύθερος, γύρισε την τσάντα του πάνω από τον ώμο του και έφυγε χωρίς να δώσει στα παιδιά μια δεύτερη ματιά.

Μια άλλη μέρα, όταν τα κορίτσια διέσχιζαν ένα ρείκι στο δρόμο τους για το σπίτι, εξέπληξαν τον νάνο που μόλις είχε αδειάσει την τσάντα του από πολύτιμους λίθους σε ένα καθαρό σημείο. Οι λαμπρές πέτρες αστράφτηκαν και έλαμψαν με διαφορετικά χρώματα.

„Γιατί στέκεστε εκεί χάσμα;“ φώναξε ο νάνος, και το γκρίζο πρόσωπό του έγινε έντονο κόκκινο με οργή.

Συνέχιζε να φωνάζει όταν ακούστηκε ένα δυνατό φωνάξιμο και μια μαύρη αρκούδα ήρθε να τρέχει προς τα έξω από το δάσος. Ο νάνος ξεπήδησε με τρόμο, αλλά δεν μπορούσε να φτάσει στη σπηλιά του γιατί η αρκούδα ήταν ήδη πολύ κοντά.

Έπειτα, με φόβο στην καρδιά του, φώναξε, „Αγαπητή αρκούδα, ελευθερώστε με. Θα σας δώσω όλους τους θησαυρούς μου.“ Η αρκούδα αγνόησε τα λόγια του και έδωσε ένα κακό χτύπημα στο πονηρό πλάσμα.

Τα κορίτσια είχαν φύγει, αλλά η αρκούδα τους κάλεσε, „Snow White και Rose Red, μην φοβάστε.“ Όταν αναγνώρισαν τη φωνή του, σταμάτησαν.

Όταν τα έπιασε μαζί του, η δερμάτινη αρκούδα του έπεσε ξαφνικά και στάθηκε εκεί, ένας όμορφος άντρας, όλοι ντυμένοι με χρυσό.

«Είμαι ο γιος του Βασιλιά», είπε, «και με μαγεύει εκείνος ο κακός νάνος που είχε κλέψει τους θησαυρούς μου. Αναγκάστηκα να τρέξω γύρω από το δάσος ως άγρια αρκούδα. Τώρα έχει τη σωστή τιμωρία».

Facebook

Whatsapp

Messenger Telegram

Διάβασε ένα παραμύθι 5 λεπτών

Το ασχημόπαπο

Το ποντίκι, το πουλί και το λουκάνικο

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Μάθετε γλώσσες. Πατήστε δύο φορές σε μια λέξη.Μάθετε γλώσσες στο πλαίσιο με το Childstories.org και το Deepl.com.

Πληροφορίες για επιστημονική ανάλυση