Η Σιδερένια Σόμπα - Παραμύθι του Αδελφοί Γκριμ

Στις μέρες που οι ευχές ήταν ακόμα χρήσιμες, ένας γιος βασιλιά μαγεύτηκε από μια γριά μάγισσα και κλείστηκε σε μια σιδερένια σόμπα σε ένα δάσος. Εκεί πέρασε πολλά χρόνια και κανείς δεν μπορούσε να τον ελευθερώσει. Τότε η κόρη ενός βασιλιά μπήκε στο δάσος, η οποία είχε χαθεί και δεν μπορούσε να βρει ξανά το βασίλειο του πατέρα της. Αφού περιπλανήθηκε για εννέα μέρες, τελικά έφτασε στη σιδερένια σόμπα. Τότε μια φωνή ακούστηκε από αυτήν και τη ρώτησε: «Από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις;» Εκείνη απάντησε: «Έχασα το βασίλειο του πατέρα μου και δεν μπορώ να γυρίσω σπίτι». Τότε μια φωνή μέσα στη σιδερένια σόμπα είπε: «Θα σε βοηθήσω να γυρίσεις σπίτι, και μάλιστα πολύ γρήγορα, αν μου υποσχεθείς ότι θα κάνεις αυτό που επιθυμώ από εσένα. Είμαι γιος ενός πολύ μεγαλύτερου βασιλιά από τον πατέρα σου και θα σε παντρευτώ».

Τότε φοβήθηκε και σκέφτηκε: «Θεέ μου! Τι μπορώ να κάνω με μια σιδερένια σόμπα;» Αλλά επειδή ήθελε πολύ να γυρίσει σπίτι στον πατέρα της, υποσχέθηκε να κάνει ό,τι ήθελε. Αλλά εκείνος είπε: «Θα γυρίσεις εδώ, θα φέρεις ένα μαχαίρι μαζί σου και θα τρυπήσεις το σίδερο». Τότε της έδωσε έναν σύντροφο που περπάτησε κοντά της, αλλά δεν μίλησε, αλλά σε δύο ώρες την πήγε σπίτι. Μεγάλη χαρά επικράτησε στο κάστρο όταν η κόρη του βασιλιά γύρισε σπίτι, και ο γέρος βασιλιάς έπεσε στο λαιμό της και τη φίλησε. Εκείνη, ωστόσο, ταράχτηκε πολύ και είπε: «Αγαπητέ πατέρα, τι υπέφερα! Δεν θα είχα γυρίσει ποτέ σπίτι από το μεγάλο άγριο δάσος, αν δεν είχα φτάσει σε μια σιδερένια σόμπα, αλλά αναγκάστηκα να δώσω τον λόγο μου ότι θα επιστρέψω σε αυτήν, θα την απελευθερώσω και θα την παντρευτώ». Τότε ο γέρος βασιλιάς τρομοκρατήθηκε τόσο πολύ που σχεδόν λιποθύμησε, γιατί είχε μόνο αυτή τη μία κόρη. Αποφάσισαν λοιπόν να στείλουν, στη θέση της, την κόρη του μυλωνά, που ήταν πολύ όμορφη. Την πήγαν εκεί, της έδωσαν ένα μαχαίρι και της είπαν να ξύσει τη σιδερένια σόμπα. Έτσι την ξύσε για είκοσι τέσσερις ώρες, αλλά δεν μπόρεσε να βγάλει ούτε ένα κομμάτι. Όταν ξημέρωσε, μια φωνή μέσα στη σόμπα είπε: «Μου φαίνεται ότι έξω είναι μέρα». Τότε απάντησε: «Έτσι μου φαίνεται κι εμένα. Φαντάζομαι ότι ακούω τον θόρυβο του μύλου του πατέρα μου».

«Είσαι κόρη μυλωνά! Πήγαινε αμέσως και άσε την κόρη του βασιλιά να έρθει εδώ». Έφυγε αμέσως και είπε στον γέρο βασιλιά ότι ο άντρας που ήταν έξω δεν ήθελε να την πάρει – ήθελε την κόρη του βασιλιά. Αυτοί, ωστόσο, είχαν ακόμα μια κόρη χοιροβοσκού, που ήταν ακόμα πιο όμορφη από την κόρη του μυλωνά, και αποφάσισαν να της δώσουν ένα χρυσό νόμισμα για να πάει στη σιδερένια σόμπα αντί για την κόρη του βασιλιά. Έτσι την πήγαν εκεί, και έπρεπε κι αυτή να ξύνει τα ρούχα της για είκοσι τέσσερις ώρες. Εκείνη, όμως, δεν έκανε τίποτα. Όταν ξημέρωσε, μια φωνή μέσα στη σόμπα φώναξε: «Μου φαίνεται ότι είναι μέρα έξω!» Τότε απάντησε: «Έτσι μου φαίνεται κι εμένα. Φαντάζομαι ότι ακούω την κόρνα του πατέρα μου να χτυπάει».

«Τότε είσαι κόρη χοιροβοσκού! Πήγαινε αμέσως και πες στην κόρη του βασιλιά να έρθει και πες της ότι όλα πρέπει να γίνουν όπως υποσχέθηκαν, και αν δεν έρθει, όλα στο βασίλειο θα καταστραφούν και θα καταστραφούν, και δεν θα μείνει ούτε πέτρα πάνω στην άλλη». Όταν η κόρη του βασιλιά το άκουσε αυτό, άρχισε να κλαίει, αλλά τώρα δεν υπήρχε τίποτα άλλο παρά να τηρήσει την υπόσχεσή της. Έτσι αποχαιρέτησε τον πατέρα της, έβαλε ένα μαχαίρι στην τσέπη της και πήγε έξω στη σιδερένια σόμπα στο δάσος. Όταν έφτασε εκεί, άρχισε να ξύνει, και το σίδερο έσπασε, και όταν πέρασαν δύο ώρες, είχε ήδη ξύσει μια μικρή τρύπα. Τότε κοίταξε μέσα και είδε έναν νέο τόσο όμορφο, και τόσο λαμπρό με χρυσό και πολύτιμα κοσμήματα, που η ψυχή της χάρηκε. Τώρα, λοιπόν, συνέχισε να ξύνει και έκανε την τρύπα τόσο μεγάλη που μπόρεσε να βγει. Τότε είπε: «Είσαι δική μου, και είμαι δική σου· είσαι η νύφη μου, και με άφησες ελεύθερο». Ήθελε να την πάρει μαζί του στο βασίλειό του, αλλά εκείνη τον παρακάλεσε να την αφήσει να πάει ξανά στον πατέρα της, και ο γιος του βασιλιά της το επέτρεψε, αλλά δεν έπρεπε να πει περισσότερα από τρία λόγια στον πατέρα της, και μετά έπρεπε να επιστρέψει. Έτσι πήγε σπίτι, αλλά είπε περισσότερα από τρία λόγια, και αμέσως η σιδερένια σόμπα εξαφανίστηκε και μεταφέρθηκε μακριά, πάνω από γυάλινα βουνά και διαπεραστικά σπαθιά. Αλλά ο γιος του βασιλιά αφέθηκε ελεύθερος και δεν ήταν πλέον κλεισμένος σε αυτήν. Μετά από αυτό, αποχαιρέτησε τον πατέρα της, πήρε μαζί της κάποια χρήματα, αλλά όχι πολλά, και επέστρεψε στο μεγάλο δάσος και έψαξε για τη σιδερένια σόμπα, αλλά δεν τη βρήκε πουθενά. Για εννέα μέρες την έψαχνε, και μετά η πείνα της έγινε τόσο μεγάλη που δεν ήξερε τι να κάνει, γιατί δεν μπορούσε πια να ζήσει. Όταν βράδιασε, κάθισε σε ένα μικρό δέντρο και αποφάσισε να περάσει τη νύχτα εκεί, καθώς φοβόταν τα άγρια ​​θηρία. Όταν πλησίασαν τα μεσάνυχτα, είδε στο βάθος ένα μικρό φως και σκέφτηκε: «Α, εκεί θα σωθώ!» Κατέβηκε από το δέντρο και πήγε προς το φως, αλλά στο δρόμο προσευχήθηκε. Έπειτα έφτασε σε ένα μικρό παλιό σπίτι, όπου είχε φυτρώσει πολύ χορτάρι και μπροστά του βρισκόταν ένας μικρός σωρός από ξύλα. Σκέφτηκε: «Α, πού ήρθα;» και κοίταξε μέσα από το παράθυρο, αλλά δεν είδε τίποτα μέσα παρά φρύνους, μεγάλους και μικρούς, εκτός από ένα τραπέζι γεμάτο κρασί και ψητό κρέας, και τα πιάτα και τα ποτήρια ήταν από ασημένια. Τότε πήρε θάρρος και χτύπησε την πόρτα. Ο χοντρός φρύνος φώναξε:

«Μικρή πράσινη υπηρέτρια, Η υπηρέτρια με το κουτσό πόδι, Μικρό σκυλάκι με το κουτσό πόδι, Πηδήξτε εδώ κι εκεί, Και δες γρήγορα ποιος είναι έξω: Και ένας μικρός φρύνος πέρασε περπατώντας και της άνοιξε την πόρτα. Όταν μπήκε μέσα, όλοι την καλωσόρισαν και αναγκάστηκε να καθίσει. Ρώτησαν: «Από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις;» Τότε της διηγήθηκε όλα όσα της είχαν συμβεί και πώς, επειδή είχε παραβιάσει την εντολή που της είχε δοθεί να μην πει περισσότερες από τρεις λέξεις, η σόμπα, όπως και ο γιος του βασιλιά, είχαν εξαφανιστεί και τώρα ήταν έτοιμη να τον αναζητήσει σε λόφους και κοιλάδες μέχρι να τον βρει. Τότε ο γέρος, χοντρός, είπε: «Μικρή πράσινη υπηρέτρια, Η υπηρέτρια με το κουτσό πόδι, Μικρό σκυλάκι με το κουτσό πόδι, Πηδήξτε εδώ κι εκεί, Και φέρε μου το μεγάλο κουτί. Τότε η μικρή πήγε και έφερε το κουτί. Μετά από αυτό της έδωσαν φαγητό και ποτό, και την πήγαν σε ένα καλοστρωμένο κρεβάτι, που έμοιαζε με μετάξι και βελούδο, και ξάπλωσε εκεί μέσα, στο όνομα του Θεού, και κοιμήθηκε. Όταν ήρθε το πρωί, σηκώθηκε, και ο γέρος φρύνος της έδωσε τρεις βελόνες από το μεγάλο κουτί που έπρεπε να πάρει μαζί της. Θα τις χρειαζόταν, γιατί έπρεπε να διασχίσει ένα ψηλό γυάλινο βουνό, και να περάσει πάνω από τρία διαπεραστικά σπαθιά και μια μεγάλη λίμνη. Αν έκανε όλα αυτά, θα έπαιρνε πίσω τον εραστή της. Έπειτα της έδωσε τρία πράγματα, τα οποία έπρεπε να προσέχει περισσότερο, δηλαδή, τρεις μεγάλες βελόνες, έναν τροχό αλέσεως και τρία καρύδια. Με αυτά συνέχισε το ταξίδι της, και όταν έφτασε στο γυάλινο βουνό που ήταν τόσο ολισθηρό, έβαλε τις τρεις βελόνες πρώτα πίσω από τα πόδια της και μετά μπροστά τους, και έτσι το ξεπέρασε, και όταν το ξεπέρασε, τις έκρυψε σε ένα μέρος που σημάδεψε προσεκτικά. Μετά από αυτό έφτασε στα τρία διαπεραστικά σπαθιά, και μετά κάθισε στον τροχό αλέσεως της, και κύλησε πάνω τους. Τελικά έφτασε μπροστά σε μια μεγάλη λίμνη και, αφού τη διέσχισε, έφτασε σε ένα μεγάλο και όμορφο κάστρο. Πήγε και ζήτησε μια θέση. Ήταν μια φτωχή κοπέλα, είπε, και θα ήθελε να την προσλάβουν. Ήξερε, ωστόσο, ότι ο γιος του βασιλιά, τον οποίο είχε απελευθερώσει από τη σιδερένια σόμπα στο μεγάλο δάσος, βρισκόταν στο κάστρο. Τότε την πήραν ως υπηρέτρια σε λάντζα με χαμηλό μισθό. Αλλά, ήδη ο γιος του βασιλιά είχε μια άλλη κοπέλα στο πλευρό του, την οποία ήθελε να παντρευτεί, γιατί νόμιζε ότι είχε πεθάνει από καιρό. Το βράδυ, αφού πλύθηκε και τελείωσε, έψαξε στην τσέπη της και βρήκε τους τρεις ξηρούς καρπούς που της είχε δώσει ο γέρος φρύνος. Έσπασε τον έναν με τα δόντια της και ετοιμαζόταν να φάει τον πυρήνα, όταν, να που, υπήρχε ένα επιβλητικό βασιλικό ένδυμα μέσα! Αλλά όταν η νύφη το άκουσε αυτό, ήρθε και ζήτησε το φόρεμα και ήθελε να το αγοράσει, λέγοντας: «Δεν είναι φόρεμα για υπηρέτρια». Αλλά είπε, όχι, δεν θα το πουλούσε, αλλά αν η νύφη της έδινε ένα πράγμα, έπρεπε να το πάρει, και αυτό ήταν να την αφήσει να κοιμηθεί ένα βράδυ στο δωμάτιο του γαμπρού της. Η νύφη της έδωσε την άδεια επειδή το φόρεμα ήταν τόσο όμορφο και δεν είχε ξαναδεί παρόμοιο. Όταν βράδυ είπε στον γαμπρό της: «Αυτή η χαζή κοπέλα θα κοιμηθεί στο δωμάτιό σου». «Αν θέλεις, κι εγώ», είπε. Εκείνη, ωστόσο, του έδωσε ένα ποτήρι κρασί στο οποίο είχε ρίξει ένα υπνωτικό ποτό. Έτσι ο γαμπρός και η υπηρέτρια πήγαν να κοιμηθούν στο δωμάτιο, και κοιμήθηκε τόσο βαθιά που δεν μπόρεσε να τον ξυπνήσει.

Έκλαιγε όλη νύχτα και φώναζε: «Σε απελευθέρωσα όταν ήσουν σε μια σιδερένια σόμπα στο άγριο δάσος. Σε αναζήτησα και περπάτησα πάνω από ένα γυάλινο βουνό, τρία κοφτερά σπαθιά και μια μεγάλη λίμνη πριν σε βρω, κι όμως δεν με άκουσες!»

Οι υπηρέτες κάθισαν στην πόρτα του δωματίου και την άκουσαν να κλαίει όλη νύχτα, και το πρωί το είπαν στον κύριό τους. Και το επόμενο βράδυ, αφού πλύθηκε, άνοιξε το δεύτερο καρύδι, και ένα πολύ πιο όμορφο φόρεμα ήταν μέσα σε αυτό, και όταν η νύφη το είδε, ήθελε να το αγοράσει κι αυτό. Αλλά το κορίτσι δεν δέχτηκε χρήματα και την παρακάλεσε να κοιμηθεί ξανά στο δωμάτιο του γαμπρού. Η νύφη, ωστόσο, του έδωσε ένα υπνωτικό ποτό, και κοιμήθηκε τόσο βαθιά που δεν μπορούσε να ακούσει τίποτα. Αλλά η υπηρέτρια έκλαιγε όλη νύχτα και φώναζε: «Σε απελευθέρωσα όταν ήσουν σε μια σιδερένια σόμπα στο άγριο δάσος, σε αναζήτησα και περπάτησα πάνω από ένα γυάλινο βουνό, πάνω από τρία αιχμηρά σπαθιά και μια μεγάλη λίμνη πριν σε βρω, και όμως δεν με άκουσες!» Οι υπηρέτες κάθισαν στην πόρτα του δωματίου και την άκουσαν να κλαίει όλη νύχτα, και το πρωί το ενημέρωσαν τον κύριό τους. Και το τρίτο βράδυ, αφού έπλυνε τα ρούχα, άνοιξε το τρίτο καρύδι, και μέσα σε αυτό υπήρχε ένα ακόμα πιο όμορφο φόρεμα, σκληρό από καθαρό χρυσό. Όταν η νύφη είδε ότι ήθελε να το πάρει, αλλά η κοπέλα το έδωσε μόνο με τον όρο να μπορέσει να κοιμηθεί για τρίτη φορά στο διαμέρισμα του γαμπρού. Ο γιος του βασιλιά, ωστόσο, ήταν σε επιφυλακή και πέταξε το υπνόσακο. Τώρα, λοιπόν, όταν άρχισε να κλαίει και να φωνάζει: «Αγαπημένη μου αγάπη, σε άφησα ελεύθερη όταν ήσουν στη σιδερένια σόμπα στο τρομερό άγριο δάσος», ο γιος του βασιλιά πετάχτηκε πάνω και είπε: «Εσύ είσαι η αληθινή, εσύ είσαι δική μου και εγώ είμαι δική σου». Τότε, ενώ ήταν ακόμα νύχτα, μπήκε σε μια άμαξα μαζί της και πήραν τα ρούχα της ψεύτικης νύφης, ώστε να μην μπορεί να σηκωθεί. Όταν έφτασαν στη μεγάλη λίμνη, την διέσχισαν με πλεύση και όταν έφτασαν στα τρία αιχμηρά σπαθιά, κάθισαν στον τροχό του αλέτρου και όταν έφτασαν στο γυάλινο βουνό, έμπηξαν τις τρεις βελόνες μέσα, και έτσι τελικά έφτασαν στο μικρό παλιό σπίτι. Αλλά όταν μπήκαν μέσα, ήταν ένα μεγάλο κάστρο, και οι φρύνοι ήταν όλοι απογοητευμένοι και ήταν παιδιά του βασιλιά, γεμάτοι ευτυχία. Τότε γιορτάστηκε ο γάμος και ο γιος του βασιλιά και η πριγκίπισσα παρέμειναν στο κάστρο, το οποίο ήταν πολύ μεγαλύτερο από τα κάστρα των πατέρων τους. Καθώς, όμως, ο γέρος βασιλιάς θρηνούσε που έμεινε μόνος, τον πήραν μακριά και τον έφεραν να ζήσει μαζί τους, και είχαν δύο βασίλεια και έζησαν σε ευτυχισμένο γάμο.

Ένα ποντίκι έτρεξε, Η ιστορία τελείωσε.

Facebook

Whatsapp

Messenger Telegram

Διάβασε ένα παραμύθι 5 λεπτών

Ο Κοντορεβιθούλης

Το ασχημόπαπο

Ο γενναίος ραφτάκος

Μάθετε γλώσσες. Πατήστε δύο φορές σε μια λέξη.Μάθετε γλώσσες στο πλαίσιο με το Childstories.org και το Deepl.com.

Πληροφορίες για επιστημονική ανάλυση