Ιστορίες για φίδια - Παραμύθι του Αδελφοί Γκριμ

Τότε το φίδι ήρθε βιαστικά και απόλαυσε το φαγητό του. Επιπλέον, έδειξε ευγνωμοσύνη, γιατί έφερε στο παιδί κάθε είδους όμορφα πράγματα από τους κρυμμένους θησαυρούς του, λαμπερές πέτρες, μαργαριτάρια και χρυσά παιχνίδια. Το φίδι, όμως, ήπιε μόνο το γάλα και άφησε την ψίχουλα του ψωμιού στην ησυχία του. Τότε μια μέρα το παιδί πήρε το κουταλάκι του και χτύπησε απαλά το φίδι στο κεφάλι του με αυτό και είπε: «Φάε και την ψίχουλα του ψωμιού, μικρό μου». Η μητέρα, που στεκόταν στην κουζίνα, άκουσε το παιδί να μιλάει με κάποιον και όταν είδε ότι χτυπούσε ένα φίδι με το κουτάλι της, έτρεξε έξω με ένα κούτσουρο και σκότωσε το καλό μικρό πλάσμα.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, μια αλλαγή συνέβη στο παιδί. Όσο το φίδι έτρωγε μαζί της, μεγάλωνε ψηλότερα και πιο δυνατά, αλλά τώρα έχασε τα όμορφα ροδαλά μάγουλά της και εξασθενούσε. Δεν πέρασε πολύς καιρός πριν το πουλί της κηδείας αρχίσει να κλαίει μέσα στη νύχτα, και η κοκκινολαίμη να μαζεύει μικρά κλαδιά και φύλλα για μια κηδεία, και λίγο αργότερα το παιδί ξάπλωσε πάνω στο φέρετρό της.

Δεύτερη Ιστορία.

Ένα ορφανό παιδί καθόταν στα τείχη της πόλης και στριφογύριζε, όταν είδε ένα φίδι να βγαίνει από μια τρύπα χαμηλά στον τοίχο. Γρήγορα απλώθηκε δίπλα σε αυτό το μπλε μεταξωτό μαντήλι, το οποίο τα φίδια αγαπούν τόσο πολύ και είναι τα μόνα πράγματα που φορούν. Μόλις το φίδι το είδε, γύρισε πίσω, μετά επέστρεψε φέρνοντας μαζί του ένα μικρό χρυσό στέμμα, το έβαλε στο μαντήλι και μετά έφυγε ξανά. Το κορίτσι πήρε το στέμμα, έλαμπε και ήταν φτιαγμένο από λεπτό χρυσό νήμα. Δεν άργησε να επιστρέψει το φίδι για δεύτερη φορά, αλλά όταν δεν έβλεπε πια το στέμμα, ανέβηκε στον τοίχο και μέσα στη θλίψη του χτυπούσε το μικρό του κεφάλι πάνω του όσο είχε τη δύναμη να το κάνει, μέχρι που τελικά έμεινε εκεί νεκρό. Αν το κορίτσι είχε αφήσει το στέμμα εκεί που ήταν, το φίδι σίγουρα θα είχε βγάλει ακόμα περισσότερους από τους θησαυρούς του από την τρύπα.

Τρίτη Ιστορία.

Ένα φίδι φωνάζει, «Χουχου, χουχου». Ένα παιδί λέει, «Έλα έξω». Το φίδι βγαίνει, και μετά το παιδί ρωτάει για την μικρή του αδερφή: «Δεν είδες τις μικρές Κοκκινοκάλτσες;» Το φίδι λέει, «Όχι». «Ούτε εγώ». «Τότε είμαι σαν εσένα. Χουχου, χουχου, χουχου».

Facebook

Whatsapp

Messenger Telegram

Κοινοποίηση

Διάβασε ένα παραμύθι 5 λεπτών

Το ποντίκι, το πουλί και το λουκάνικο

Ποντικοκυνηγός ή Τα παιδιά της πόλης

Ο Κοντορεβιθούλης

Μάθετε γλώσσες. Πατήστε δύο φορές σε μια λέξη.Μάθετε γλώσσες στο πλαίσιο με το Childstories.org και το Deepl.com.

Πληροφορίες για επιστημονική ανάλυση