Ο Χανς, το εξυπνοπούλι - Παραμύθι του Αδελφοί Γκριμ

ΡΩΤΑΕΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΝ ΧΑΝΣ: «Πού πας, γιε μου;» Κι ο Χανς αποκρίνεται: „Στην Γκρέτελ». — „Κα λό δρόμο, Χανς». — «Ευχαριστώ, μάνα. Καλήν αν τάμωση». — “ Καλήν αντάμωση, Χανς». Κι ο Χανς πάει στην Γκρέτελ. “ Καλημέρα, Γκρέ τελ». — “ Καλημέρα, Χανς. Τι καλό μου φέρνεις; “ — “ Δεν φέρνω τίποτα. Μόνος μου ήρθα». Η Γκρέτελ τότε του χαρίζει ένα βελόνι. Ο Χανς τη χαιρετάει. “ Κα λήν αντάμωση, Γκρέτελ». — “ Καλήν αντάμωση, Χανς». Ο Χανς παίρνει το βελόνι, το χώνει α ένα κάρο γε μάτο άχυρα και μια και δυο ξεκινάει για το σπίτι του. “ Καλησπέρα, μάνα». — “ Καλησπέρα, Χανς. Πού ή σουνα;» — “ Είχα πάει στην Γκρέτελ». — “ Τι καλό της πήγες;» — “ Δεν της πήγα τίποτα, εκείνη όμως μού ‚δωσε „. — “ Τι σού ‚δωσε;» — “ Μού ‚δωσε ένα βελόνι». — «Και πού τό ‚βαλες;» — «Τό ‚κρυψα στο κάρο με τ‘ άχυρο „. — «Είσαι κουτός, Χανς. Έπρεπε να το καρφώσεις στο μανίκι σου». — «Ε, δεν πειράζει.

Την άλλη φορά θα το κάνω». “ Για πού τό ‚βαλες, Χανς;» — “ Πάω στην Γκρέ τελ, μάνα». “ Καλό δρόμο, Χανς». — “ Ευχαριστώ, μάνα. Καλήν αντάμωση». — «Καλήν αντάμωση, Χανς». Κι ο Χανς πάει στην Γκρέτελ. «Καλημέρα, Γκρέ τελ». — «Καλημέρα, Χανς. Τι καλό μου φέρνεις;» — α Δεν φέρνω τίποτα. Μόνος μου ήρθα». Η Γκρέτελ τότε του χαρίζει ένα μαχαίρι. “ Καλήν αντάμωση, Γκρέ τελ». — «Καλήν αντάμωση, Χανς». Ο Χανς παίρνει το μαχαίρι, το καρφώνει στο μα νίκι του και μια και δυο ξεκινάει για το σπίτι. «Κα λησπέρα, μάνα». — “ Καλησπέρα, Χανς. Πού ήσου να;» — “ Είχα πάει στην Γκρέτελ». — «Τι καλό της πήγες;» — “ Τίποτα δεν της πήγα, εκείνη όμως μού ‚δωσε». — «Τι σού ‚δωσε;» — «Ένα μαχαίρι».

— «Και πού τό ‚βαλες;» — «Το κάρφωσα στο μανίκι μου». — “ Είσαι κουτός, Χανς. Έπρεπε να το χώσεις στην τσέπη σου». — «Ε, δεν πειράζει. Την άλλη φορά θα το κάνω». «Για πού τό ‚βαλες, Χανς;» — «Πάω στην Γκρέ τελ, μάνα». — «Καλό δρόμο, Χανς». — “ Ευχαριστώ, μάνα. Καλήν αντάμωση». — “ Καλήν αντάμωση, Χανς „. Κι ο Χανς πάει στην Γκρέτελ. “ Καλημέρα, Γκρέ τελ». — “ Καλημέρα, Χανς. Τι καλό μου φέρνεις;» — «Δεν φέρνω τίποτα. Μόνος μου ήρθα». Η Γκρέτελ τότε του χαρίζει μια κατσικούλα. «Καλήν αντάμωση, Γκρέτελ». — “ Καλήν αντάμωση, Χανς». Ο Χανς παίρνει την κατσίκα, της δένει τα πόδια και τη χώνει στην τσέπη του. Και μια και δυο ξεκινάει για το σπίτι. «Καλησπέρα, μάνα». — «Καλησπέρα, Χανς.

Πού ήσουνα;» — “ Είχα πάει στην Γκρέτελ». — „Τι καλό της πήγες;» — „Τίποτα δεν της πήγα, εκείνη όμως μού ‚δωσε». — “ Τι σού ‚δωσε;» — “ Μια κατσικούλα». — “ Και πού την έβαλες;» — “ Την έχωα στην τσέπη μου». — “ Είσαι κουτός, Χανς. Έπρεπε να τη δέσεις και να τη σέρνεις πίσω σου». — “ Ε, δεν πει ράζει. Την άλλη φορά θα το κάνω». “ Για πού τό ‚βαλες, Χανς;» — «Πάω στην Γκρέ τελ, μάνα». — “ Καλό δρόμο, Χανς». — “ Ευχαριστώ, μάνα. Καλήν αντάμωση». — “ Καλήν αντάμωση, Χανς». Κι ο Χανς πάει στην Γκρέτελ. “ Καλημέρα, Γκρέ τελ». — “ Καλημέρα, Χανς. Τι καλό μου φέρνεις;» — “ Δεν φέρνω τίποτα. Μόνος μου ήρθα». Η Γκρέτελ τότε του χαρίζει ένα κομμάτι λαρδί. “ Καλήν αντάμωση, Γκρέτελ». — “ Καλήν αντάμωση, Χανς».

Ο Χανς παίρνει το λαρδί, το δένει κι αρχίζει να το σέρνει πίσω του. Και μια και δυο ξεκινάει για το σπίτι. Στο δρόμο τα σκυλιά τον παίρνουν καταπόδι και το τρώ νε όλο. Κι όταν φτάνει στο σπίτι του, κρατάει το σκοινί χωρίς μπουκιά λαρδί πάνω του. “ Καλησπέρα, μάνα». “ Καλησπέρα, Χανς. Πού ήσουνα;» — “ Είχα πάει στην Γκρέτελ». — “ Τι καλό της πήγες;» — “ Τίπο τα δεν της πήγα, εκείνη όμως μού ‚δωσε». — “ Τι σού ‚δωσε;» — “ Ένα κομμάτι λαρδί». — “ Και πού τό ‚βαλες;» — “ Τό ‚δεσα και τό ‚σερνα πίσω μου. Αλλά τό ‚φαγαν τα σκυλιά». — “ Είσαι κουτός, Χανς. Έπρε πε να το κουβαλήσεις πάνω στο κεφάλι σου». — “ Ε, δεν πειράζει. Την άλλη φορά το κάνω». “ Για πού τό ‚βαλες, Χανς;» — «Πάω στην Γκρέ τελ, μάνα „. — “ Καλό δρόμο, Χανς». — «Ευχαριστώ, μάνα. Καλήν αντάμωση». — «Καλήν αντάμωση, Χανς».

Κι ο Χανς πάει στην Γκρέτελ. «Καλημέρα, Γκρέ τελ». — «Καλημέρα, Χανς. Τι καλό μου φέρνεις;» — α Δεν φέρνω τίποτα. Μόνος μου ήρθα». Η Γκρέτελ τότε του χαρίζει ένα μοσχαράκι. “ Καλήν αντάμωση, Γκρέτελ». — «Καλήν αντάμωση, Χανς». Ο Χανς παίρνει το μοσχαράκι, το βάζει στο κεφάλι του και το μοσχαράκι όλο τον κλωτσάει κατάμουτρα. “ Καλησπέρα, μάνα». — “ Καλησπέρα, Χανς. Πού ή σουνα; “ — “ Είχα πάει στην Γκρέτελ». — «Τι καλό της πήγες;» — «Τίποτα δεν της πήγα, εκείνη όμως μού ‚δωσε». — “ Τι σού ‚δωσε;» — «Ένα μοσχαρά κι». — “ Και πού τό ‚βαλες;» — «Τό ‚βαλα πάνω στο κεφάλι μου, αλλά μού ‚δινε κλωτσιές κατάμουτρα». — “ Είσαι κουτός, Χανς. Έπρεπε να το δέσεις και να το φέρεις να το βάλεις στο παχνί „. — “ Ε, δεν πειράζει.

Την άλλη φορά θα το κάνω». “ Για πού τό ‚βαλες, Χανς;» — «Πάω στην Γκρέ τελ, μάνα». — “ Καλό δρόμο, Χανς». — “ Ευχαριστώ, μάνα. Καλήν αντάμωση». — «Καλήν αντάμωση, Χανς». Κι ο Χανς πάει στην Γκρέτελ. «Καλημέρα, Γκρέ τελ». — “ Καλημέρα, Χανς. Τι καλό μου φέρνεις;» — «Δεν φέρνω τίποτα. Μόνος μου ήρθα „. Η Γκρέτελ τότε του λέει: “ Θά ‚ρθω μαζί σου». Ο Χανς παίρνει την Γκρέτελ, τη δένει μ‘ ένα σκοινί, την πάει στο παχνί και την κλείνει μέσα. Ύστερα πάει στο σπίτι του. «Καλησπέρα, μάνα». — “ Καλησπέρα, Χανς. Πού ήσουνα; “ — «Είχα πάει στην Γκρέτελ». — “ Τι καλό της πήγες;» — «Τίποτα δεν της πήγα». —

Facebook

Whatsapp

Messenger Telegram

Διάβασε ένα παραμύθι 5 λεπτών

Ο γενναίος ραφτάκος

Ποντικοκυνηγός ή Τα παιδιά της πόλης

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Μάθετε γλώσσες. Πατήστε δύο φορές σε μια λέξη.Μάθετε γλώσσες στο πλαίσιο με το Childstories.org και το Deepl.com.

Πληροφορίες για επιστημονική ανάλυση