Неразумны Ганс - Казка братоў Грым

Прыйшоў Ганс да маці.

– Бывай, – кажа, – матухна.

Маці пытае:

– Ты куды, Ганс, сабраўся?

Ганс адказвае:

– Іду Грэтэль праведаць, матухна.

Маці кажа:

– Глядзі ж, будзь разумны.

Ганс адказвае:

– Буду, матухна.

Маці кажа:

– Бывай, Ганс.

Ганс адказвае:

– Бывай, матухна.

Прыйшоў Ганс да Грэтэль.

– Добры дзень, Грэтэль.

– Добры дзень, Ганс. Што ты мне ў падарунак прынёс?

– Нічога не прынёс, – кажа Ганс. – Ты сама мне што-небудзь падары.

Грэтэль дала яму іголку. Ганс кажа:

– Бывай, Грэтэль.

Грэтэль адказвае:

– Бывай, Ганс.

Узяў Ганс у Грэтэль іголку, пхнуў яе ў сена на возе і пайшоў за возам дадому. Прыйшоў Ганс дадому.

– Добры вечар, матухна, – кажа Ганс.

– Добры вечар, Ганс, – адказвае мутухна, – дзе ты быў?

– У Грэтэль я быў, – кажа Ганс.

– Што ты ёй падарыў? – пытае матухна.

– Нічога не падарыў, сам ад яе ў падарунак іголку атрымаў.

– А дзе ж гэта іголка, Ганс? – пытае матухна.

– У сена на возе ўваткнуў.

– Неразумна ты зрабіў, Ганс, – кажа матухна. – Табе б яе да рукава прыкалоць.

– Добра, – кажа Ганс, – у другі раз так і зраблю.

Сабраўся зноў Ганс у дарогу.

Маці кажа:

– Ты куды, Ганс, сабраўся?

Ганс адказвае:

– Іду Грэтэль праведаць, матухна.

Маці кажа:

– Глядзі ж, будзь разумны, Ганс.

Ганс адказвае:

– Буду, матухна.

Маці кажа:

– Бывай, Ганс.

Ганс адказвае:

– Бывай, матухна.

Прыйшоў Ганс да Грэтэль.

– Добры дзень, Грэтэль.

– Добры дзень, Ганс. Што ты мне ў падарунак прынёс?

– Нічога не прынёс, – кажа Ганс. – Ты мне што-небудзь падары.

Грэтэль дала яму ножык.

Ганс кажа:

– Бывай, Грэтэль.

Грэтэль кажа:

– Бывай, Ганс.

Узяў Ганс ножык, уваткнуў ён яго ў рукаў і пайшоў дадому.

Прыйшоў Ганс дадому, а ножыка ў рукаве няма. Толькі дзірка ў рукаве засталася.

– Добры вечар, матухна, – кажа Ганс.

– Добры вечар, Ганс, – адказвае матухна. – Дзе ты быў?

– У Грэтэль я быў, – кажа Ганс.

– Што ты ёй падарыў? – пытае матухна.

– Нічога не падарыў. Сам ад яе ў падарунак ножык атрымаў.

– А дзе гэты ножык, Ганс?

– Ды я яго ў рукаў уваткнуў, ён і згубіўся.

– Неразумна ты зрабіў, Ганс, – кажа матухна. – Трэба было табе ножык у сумку пакласці.

– Добра, – кажа Ганс, – у другі раз так і зраблю.

Вось зноў сабраўся Ганс у дарогу.

Маці кажа:

– Ты куды, Ганс, сабраўся?

Ганс адказвае:

– Іду Грэтэль праведаць, матухна.

Маці кажа:

– Глядзі ж, будзь разумны.

Ганс адказвае:

– Буду, матухна.

Маці кажа:

– Бывай, Ганс.

Ганс адказвае:

– Бывай, матухна.

Прыйшоў Ганс да Грэтэль.

– Добры дзень, Грэтэль.

– Добры дзень, Ганс. Што ты прынёс мне ў падарунак?

– Нічога не прынёс, – кажа Ганс. – Ты мне што-небудзь падары.

Грэтэль падарыла яму маленькую казу.

Ганс кажа:

– Бывай, Грэтэль.

Грэтэль кажа:

– Бывай, Ганс.

Узяў Ганс казу, засунуў яе ў сумку і пайшоў дадому.

Прыйшоў Ганс дадому.

– Добры вечар, матухна.

– Добры вечар, Ганс. Дзе ты быў?

– У Грэтэль быў.

– Што ты ёй падарыў?

– Нічога не падарыў. Сам ад яе маленькую казу атрымаў.

– А дзе ж твая каза, Ганс?

– А я яе ў сумку засунуў, – кажа Ганс. – Яна там і задыхнулася.

– Неразумна ты зрабіў, Ганс, – кажа матухна. – Табе б казу на вяроўку прывязаць.

– Добра, – кажа Ганс, – у другі раз так і зраблю.

Сабраўся Ганс зноў у дарогу.

Маці кажа:

– Ты куды, Ганс, сабраўся?

Ганс адказвае:

– Грэтэль праведаць, матухна.

Маці кажа:

– Глядзі ж, будзь разумны.

Ганс адказвае:

– Буду, матухна.

Маці кажа:

– Бывай, Ганс.

Ганс адказвае:

– Бывай, матухна.

Прыйшоў Ганс да Грэтэль.

– Добры дзень, Грэтэль.

– Добры дзень, Ганс. Што ты мне ў падарунак прынёс?

– Нічога не прынёс, – кажа Ганс. – Ты мне што-небудзь падары.

Грэтэль дала яму вялікі кавалак свінога сала.

Ганс кажа:

– Бывай, Грэтэль.

Грэтэль кажа:

– Бывай, Ганс.

Узяў Ганс кавалак свінога сала, прывязаў яго да вяроўкі і пацягнуў за сабой. Прыходзіць дадому, а за ім толькі вяроўка цягнецца.

– Добры вечар, матухна, – кажа Ганс.

– Добры вечар, Ганс. Дзе ты быў?

– У Грэтэль быў.

– Што ты ёй падарыў? – пытае матухна.

– Нічога не падарыў, сам ад яе кавалак свінога сала атрымаў, – кажа Ганс.

– А дзе ж свіное сала, Ганс?

– Прывязаў я яго да вяроўкі, пацягнуў дадому, ды па дарозе яго, пэўна, сабакі з’елі.

– Неразумна ты зрабіў, Ганс, – кажа матухна. – Табе трэба было сала на галаве несці.

– Добра, – кажа Ганс, – у другі раз так і зраблю.

І зноў сабраўся Ганс у дарогу.

Маці кажа:

– Ты куды сабраўся, Ганс?

Ганс адказвае:

– Грэтэль праведаць, матухна.

Маці кажа:

– Глядзі, будзь разумны.

Ганс адказвае:

– Буду, матухна.

Маці кажа:

– Бывай, Ганс.

Ганс адказвае:

– Бывай, матухна.

Прыйшоў Ганс да Грэтэль.

– Добры дзень, Грэтэль.

– Добры дзень, Ганс. Што ты мне прынёс у падарунак?

– Нічога не прынёс, – кажа Ганс. – Ты мне што-небудзь падары.

Грэтэль падарыла Гансу цяляці.

Ганс кажа:

– Бывай, Грэтэль.

Грэтэль кажа:

– Бывай, Ганс.

Узяў Ганс цяляці, узваліў яго сабе на галаву і панёс.

Нясе ён цяляці на галаве, а цяляці рвецца, брыкаецца, не хоча ў Ганса на галаве сядзець. Скінуў Ганс цяляці ў канаву, а сам прыйшоў дадому ўвесь у сіняках і гузаках.

– Добры вечар, матухна, – кажа Ганс.

– Добры вечар, Ганс, – кажа матухна. – Дзе ты быў?

– У Грэтэль я быў, – кажа Ганс.

– Што ты ёй падарыў? – пытае матухна.

– Нічога не падарыў. Сам ад яе цяляці атрымаў.

– А дзе ж цяляці, Ганс? – пытае матухна.

– Ды я яго на галаве нёс, – кажа Ганс, – а яно дарогай брыкалася-брыкалася і столькі мне гузакоў на ілбе наставіла, што я яго ў канаву кінуў.

– Неразумна ты зрабіў, Ганс, – кажа матухна. – Ты б цяляці дубцом пагнаў, травой пакарміў і ў нас у двары да плоту прывязаў.

– Добра, – кажа Ганс, – у другі раз так і зраблю.

Вось зноў сабраўся Ганс у дарогу.

Маці кажа:

– Ты куды Ганс, сабраўся?

Ганс адказвае:

– Да Грэтэль, матухна.

Маці кажа:

– Глядзі, будзь разумны.

Ганс адказвае:

– Буду, матухна.

Маці кажа:

– Бывай, Ганс.

Ганс адказвае:

– Бывай, матухна.

Прыйшоў Ганс да Грэтэль.

– Добры дзень, Грэтэль.

– Добры дзень, Ганс. Што ты прынёс мне ў падарунак?

– Нічога не прынёс, – кажа Ганс. – Ты мне што-небудзь падары.

– Грэтэль кажа:

– Няма чаго мне табе падарыць, Ганс. Я сама з табой пайду.

Узяў Ганс добры дубчык і пагнаў Грэтэль да сябе дадому.

А дома травы ёй кінуў і моцна-моцна прывязаў яе да плоту.

Прыходзіць Ганс да маці.

– Добры вечар, матухна, – кажа Ганс.

– Добры вечар, Ганс, – кажа матухна. – Дзе ты быў?

– У Грэтэль я быў, – кажа Ганс.

– Што ты ёй падарыў? – пытае матухна.

– Нічога не падарыў, – кажа Ганс. – Сюды яе прывёў.

– А дзе яна? – кажа матухна.

– Ды я яе да плоту ў двары прывязаў і травы ёй пакінуў.

Пабегла маці ў двор, а Грэтэль там ужо няма, – толькі вяроўка на плоце матляецца. Збегла Грэтэль.

Так яе Ганс з той пары і не бачыў.

Facebook

Whatsapp

Messenger Telegram

Вывучайце мовы. Двойчы націсніце на слова.Вывучайце мовы ў кантэксце з Childstories.org і Deepl.com.

Інфармацыя для навуковага аналізу