Το κόκαλο που τραγουδούσε - Παραμύθι του Αδελφοί Γκριμ

ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ζούσε στο δάσος ένα αγριο γούρουνο, που χάλαγε τα χωράφια, σκότωνε τα πρόβατα και ξεκοίλιαζε τους κυνηγούς. Ο βασιλιάς υπο σχέθηκε πλούσια δώρα σ‘ όποιον κατάφερνε να το σκο τώσει και να γλιτώσει την πολιτεία του απ‘ αυτή τη συμφορά. Αλλά το θηρίο ήταν τόσο μεγάλο που κανείς δεν τολμούσε να πλησιάσει στο δάσος. Τελικά ο βασιλιάς έβαλε τελάληδες να φωνάξουν σε πόλεις και χωριά πως όποιος πιάσει ή σκοτώσει το αγριογούρουνο, θα πάρει τη μοναχοκόρη του για γυναίκα. Στην πολιτεία του ζούσαν και δυο αδέρφια, παιδιά ενός φτωχού ανθρώπου. Και παρουσιάστηκαν στο βασι λιά και υποσχέθηκαν να σκοτώσουν το αγριογούρουνο. Ο μεγαλύτερος, που ήταν πονηρός και ξύπνιος, τό ‚κανε για να δοξαστεί και ν‘ αποκτήσει πλούτη ο μικρότερος, που ήταν αθώος και αγαθός, τό ‚κανε απ‘ την καλή του την καρδιά. Ο βασιλιάς τούς είπε: “ Για νά ‚στε σίγου ροι πως θα βρείτε το αγριογούρουνο, να μπείτε ο ένας απ‘ τη μια μεριά του δάσους κι ο άλλος απ‘ την άλλη».

Ο μεγαλύτερος λοιπόν μπήκε απ‘ τη δύση κι ο μικρότε ρος απ‘ την ανατολή. Κι εκεί που προχωρούσε ο μικρός αδερφός, συνάντησε ένα νάνο που κρατούσε στο χέρι του ένα μαύρο σουβλί. Κι ο νάνος τον σταμάτησε και του είπε: «Αυτό το σουβλί σ‘ το δίνω επειδή έχεις αθώα και άδολη καρδιά! Μ‘ αυτό μπορείς άφοβα να κυνηγήσεις το τρομερό αγριογούρουνο. Και δεν θα πάθεις τίποτα!» Ο νεαρός ευχαρίστησε το νάνο, πήρε το σουβλί στον ώμο του και συνέχισε το δρόμο του δίχως φόβο. Δεν πέρασε πολλή ώρα και το θηρίο πρόβαλε ανάμεσα απ τα δέντρα κι άρχισε να τρέχει καταπάνω του αγριεμένο. Εκείνος όμως έστρεψε το σουβλί προς το μέρος του κι αυτό ήρθε κι έπεσε πάνω του με τόση δύναμη που η καρδιά του σκίστηκε στα δυο και σωριάστηκε κάτω νεκρό. Το πα λικάρι τότε το φορτώθηκε στις πλάτες του και πήρε το δρόμο του γυρισμού, για να το δείξει στο βασιλιά.

Όταν βγήκε απ‘ την άλλη μεριά του δάσους, έφτασε σ‘ ένα πανδοχείο, όπου ο κόσμος έπινε κρασί και γλεν τούσε. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, σίγουρος πως θά ‚βρισκε το αγριογούρουνο, είχε μπει να πιει ένα ποτη ράκι, να πάρει κουράγιο. Όταν λοιπόν είδε τον μικρότερο αδερφό του να βγαίνει απ το δάσος φορτωμένος το αγριο γούρουνο στις πλάτες του, η κακιά και φθονερή καρδιά του άρχισε να τον κεντρίζει. Κι αποφάσισε να τον φωνά ξει: “ Έμπα μέσα, αδερφέ μου, να ξαποστάσεις. Πιες κι ένα ποτηράκι κρασί! Θα σε συνεφέρει!» Ο μικρός αδερφός, που το μυαλό του καθόλου δεν πήγε στο κακό, μπήκε και είπε στον αδερφό του για το νάνο, για το μαύρο σουβλί που τού ‚χε δώσει, και για το πώς σκότω σε το αγριογούρουνο. Θ μεγαλύτερος τον κράτησε μαζί του ώς το βράδυ. Κι όταν σκοτείνιασε, ξεκίνησαν κι οι δυο μαζί για το παλάτι.

Στο δρόμο που πήγαιναν, έφτασαν σ‘ ένα ποταμάκι και ο μεγαλύτερος άφησε τον μικρότερο να προχωρήσει πρώτος στο γεφύρι του. Στα μισά όμως, πάνω απ‘ το νερό, τού ‚δωσε ένα τόσο δυνατό χτύπημα πισώπλατα που ο μικρός έπεσε στο ποτάμι και πνίγηκε. Ο άλλος τότε τον έθαψε κάτω απ‘ τη γέφυρα, φορτώθηκε το σκοτωμένο αγριογούρουνο στις δικές του πλάτες και πήγε στο βασιλιά, λέγοντας ότι αυτός είχε σκοτώσει το θηρίο. Έτσι κατάφερε και παντρεύτηκε τη βασιλοπούλα. Και καθώς ο μικρότερος δεν έλεγε να γυρίσει, είπε σ‘ όλους: «Φαίνεται πως το αγριογούρουνο πρόλαβε και τον σκό τωσε με τα κέρατα του». Και όλοι τον πίστεψαν. Επειδή όμως τίποτα δεν μένει κρυφό απ‘ τον Θεό, έτσι κι αυτό το φριχτό έγκλημα ήρθε κάποτε στο φως.

Μετά από χρόνια πολλά ένας βοσκός περνούσε τα πρό βατα του πάνω απ‘ το γεφύρι και είδε κάτω στην άμμο ένα κάτασπρο κόκαλο ν αστράφτει στον ήλιο. «Αυτό θά ‚ναι ό,τι πρέπει για να φτιάξω τη φλογέρα μου», σκέφτηκε. Κατέβηκε, λοιπόν, το μάζεψε και σκάλισε μ‘ αυτό μιαν όμορφη φλογέρα. Αλλά την πρώτη φορά που την έβαλε στα χείλια του να παίξει, η φλογέρα προς μεγάλη έκπληξη του βοσκού άρχισε να τραγουδάει μόνη της: «Αχ, καλό μου τσοπανάκι, το δικό μου κοκαλάκι έκανες φλογέρα. Ο αδερφός μου μ‘ έχει σφάξει, μες στην άμμο μ‘ έχει θάψει, για να παντρευτεί αυτός του βασιλιά τη θυγατέρα». «Τι παράξενη φλογέρα!», είπε ο βοσκός. «Τρα γουδάει μονάχη της! Πρέπει να πάω να τη δείξω στο βασιλιά». Κι όταν παρουσιάστηκε μπροστά στο βασι λιά, η φλογέρα άρχισε και πάλι να τραγουδάει το τρα γούδι της. Ο βασιλιάς αμέσως κατάλαβε. Πρόσταξε να σκάψουν κάτω απ το γεφύρι και πράγματι, βρήκαν

Facebook

Whatsapp

Messenger Telegram

Διάβασε ένα παραμύθι 5 λεπτών

Ο γενναίος ραφτάκος

Ποντικοκυνηγός ή Τα παιδιά της πόλης

Το ποντίκι, το πουλί και το λουκάνικο

Μάθετε γλώσσες. Πατήστε δύο φορές σε μια λέξη.Μάθετε γλώσσες στο πλαίσιο με το Childstories.org και το Deepl.com.

Πληροφορίες για επιστημονική ανάλυση