Ο Βρισκοπούλης - Παραμύθι του Αδελφοί Γκριμ

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ ήταν ένας δασοφύλα κας που έβγαινε στο δάσος και κυνηγούσε. Και μια φορά, καθώς τριγυρνούσε μέσα στο δάσος, άκουσε φω νές, σαν μικρού παιδιού. Πήγε προς τα κει κι έφτασε μπροστά σ‘ ένα ψηλό δέντρο. Κι απάνω στα κλαδιά τού δέντρου είδε ένα μικρό παιδάκι καθισμένο. Το παιδάκι κοιμόταν κάτω απ‘ τον ίσκιο του δέντρου μαζί με τη μάνα του, όταν ένα θεόρατο αγριοπούλι το είχε αρπάξει απ‘ την αγκαλιά της μάνας του και το είχε ανεβάσει ψηλά στα κλαδιά. Ο δασοφύλακας σκαρφάλωσε στο δέντρο, κατέβασε το παιδάκι και σκέφτηκε: «Θα πάρω το παιδί μαζί μου στο σπίτι και θα το μεγαλώσω μαζί με τη Λένα μου». Το πήγε λοιπόν στο σπίτι του και τα δυο παιδιά με γάλωσαν μαζί. Και το παιδί που ο δασοφύλακας είχε βρει πάνω στο δέντρο, εκεί που το είχε ανεβάσει το αγριο πούλι, το ονόμασαν Βρισκοπουλη. Ο Βρισκοπούλης και η Λένα ήταν συνέχεια μαζί κι ήταν τόσο αγαπημένα που χώρια δεν έκαναν ούτε στιγμή.

Ο δασοφύλακας είχε και μια γριά μαγείρισσα, που ένα βράδυ πήρε δυο κουβάδες κι άρχισε να τραβάει νερό απ‘ το πηγάδι. Όκι μια και δυο, αλλά πολλές φορές. Η

Λένα την είδε και τη ρώτησε: «Γιά πες μου, γιαγιά, τι το θέλεις τόσο πολύ νερό;» — «Αν μου δώσεις το λόγο σου ότι δεν θα το φανερώσεις σε κανέναν, τότε θα σου το πω», είπε η γριά μαγείρισσα. Η Λένα τότε υποσχέθηκε πως θα κρατήσει το μυστικό κι η μαγείρισσα της είπε: “ Αύριο νωρίς νωρίς, μόλις ο δασοφύλακας θα φύγει για κυνήγι, θα βάλω το νερό στη φωτιά. Κι όταν ζεματίσει και πάρει βράση, θα ρίξω μέσα τον Βρισκοπούλη και θα τον μαγειρέψω». Την άλλη μέρα το πρωί, με τα χαράματα, έφυγε ο δασοφύλακας για κυνήγι. Και τα δυο παιδάκια ήταν ακό μα στα κρεβάτια τους. Η Λένα είπε τότε στον Βρισκοπούλη: «Αν δεν μ‘ αφήσεις εσύ, δεν θα σ‘ αφήσω ούτε εγώ». Κι ο Βρισκοπούλης της απάντησε: «Ούτε τώρα ούτε ποτέ δεν πρόκειται να σ‘ αφήσω». Η Λένα τότε του είπε: «Τότε θα σ’το πω χτες βράδυ η γιαγιά πήγε στο πηγάδι και κουβάλησε πολλούς κουβάδες νερό. Τη ρώ τησα τι το ήθελε τόσο νερό κι εκείνη μ έβαλε να της υπο σχεθώ ότι δεν θα το μαρτυρήσω σε κανέναν πράγματι λοιπόν της το υποσχέθηκα και τότε μου είπε ότι σήμερα το πρωί νωρίς νωρίς, μόλις θά ‚φευγε ο πατέρας για κυ νήγι, θα γέμιζε το καζάνι με νερό, θα τό ‚βαζε να βράσει κι ύστερα θά ‚ριχνε εσένα μέσα για να σε μαγειρέψει.

Έλα να σηκωθούμε γρήγορα, να ντυθούμε και να φύ γουμε μακριά». Σηκώθηκαν λοιπόν τα δυο παιδάκια, ντύθηκαν γρή γορα κι έφυγαν απ‘ το σπίτι. Κι όταν το νερό πήρε βράση, πήγε η μαγείρισσα στο δωμάτιο να πάρει τον Βρισκοπούλη και να τον μαγειρέψει. Αλλά μπαίνοντας στο δω μάτιο, είδε τα κρεβάτια αδειανά και τα παιδιά φευγάτα. Φοβήθηκε τότε πολύ και είπε: «Τι θα πω στο δασοφύ λακα, όταν έρθει και δεν βρει τα παιδιά στο σπίτι; Γρή γορα να ψάξω να τα βρω και να τα φέρω πίσω!» Έστειλε λοιπόν η μαγείρισσα τρεις υπηρέτες να τρέ ξουν και να πιάσουν τα παιδιά, να τα φέρουν πίσω. Τα παιδιά κάθονταν στην άκρη του δάσους κι είδαν τους τρεις υπηρέτες να πλησιάζουν τρέχοντας. Λέει τότε η Λένα στον Βρισκοπούλη: «Αν δεν μ αφήσεις εσύ, δεν θα σ‘ αφήσω ούτε εγώ». Κι ο Βρισκοπούλης της απο κρίθηκε: «Ούτε τώρα ούτε ποτέ δεν πρόκειται να σ‘ αφήσω». Η Λένα τότε του λέει: «Γίνε εσύ τριαντα φυλλιά, να γίνω εγώ τριαντάφυλλο». Κι όταν έφτασαν οι τρεις υπηρέτες στην άκρη του δάσους, είδαν μια τριανταφυλιά μ ένα τριαντάφυλλο πάνω της. Τα παιδιά όμως ήταν άφαντα. Τότε είπαν: «Δεν είναι εδώ τα παιδιά.

Ας μην τα γυρεύουμε άλλο». Ύστερα γύρισαν σπίτι και είπαν στη μαγείρισσα πως είχαν φτάσει ώς την άκρη τού δάσους αλλά δεν είχαν δει τίποτα στο δρόμο τους, παρά μόνο μια τριανταφυλλιά μ ένα τριαντάφυλλο πάνω της. Τότε η γριά μαγείρισσα τους έβαλε τις φωνές: “ Ανόη τοι! Έπρεπε να ξεριζώσετε την τριανταφυλλιά και να κόψετε το τριαντάφυλλο, να μου τα φέρετε εδώ. Τρέξτε αμέσως και κάντε αυτό που σας λέω». Έτρεξαν λοιπόν ξανά οι τρεις υπηρέτες να κυνηγή σουν τα παιδιά. Τα παιδιά όμως τους είδαν από μακριά νά ‚ρχονται. Κι η Λένα είπε: «Βρισκοπούλη, αν δεν μ αφήσεις ποτέ εσύ, δεν θα σ‘ αφήσω ούτε εγώ „. Κι Ο Βρισκοπούλης της απάντησε: «Ούτε τώρα ούτε ποτέ δεν πρόκειται να σ‘ αφήσω». — «Γίνε τότε εσύ εκκλησιά, κι εγώ θα γίνω μέσα σου η κορόνα», του λέει η Λένα.

Κι όταν έφτασαν κοντά τους οι τρεις υπηρέτες, δεν είδαν ούτε τριανταφυλλιά ούτε τριαντάφυλλο, μονο μια εκ κλησιά με μια κορόνα. «Δεν είναι εδώ τα παιδιά. Ας μην τα γυρεύουμε άλλο», είπαν και γύρισαν σπίτι. Κι ό ταν γύρισαν σπίτι και τους ρώτησε η μαγείρισσα αν εί χαν βρει τίποτα στο δρόμο τους, εκείνοι είπαν πως δεν είχαν βρει τίποτα, παρά μονάχα μια εκκλησιά, που είχε μέσα μια κορόνα. «Τρελοί!», τους έβαλε τις φωνές θυ μωμένη η μαγείρισσα. «Γιατί δεν γκρεμίζατε την εκ κλησιά, να πάρετε την κορόνα και να τη φέρετε στο σπίτι;» Και μια και δυο ξεκινάει η μαγείρισσα να κυνηγή σει τα παιδιά μαζί με τους υπηρέτες. Τα παιδιά όμως τους είδαν να έρχονται τρέχοντας από μακριά και τη μαγείρισσα να τους ακολουθεί λαχανιασμένη. Η Λένα τότε είπε: «Βρισκοπούλη, αν δεν μ‘ αφήσεις ποτέ εσύ, δεν θα σ‘ αφήσω ούτε εγώ». Κι ο Βρισκοπούλης της απάντησε: «Ούτε τώρα ούτε ποτέ δεν πρόκειται να σ‘ αφήσω». — «Γίνε εσύ λίμνη κι εγώ πάπια πάνω στα νερά σου», λέει τότε η Λένα. Μόλις έφτασε όμως η μα γείρισσα και είδε τη λίμνη, γονάτισε κι άρχισε να ρου φάει το νερό της. Η πάπια όμως όρμησε πάνω της, την άρπαξε με το ράμφος της απ το κεφάλι και την τράβηξε μέσα στο νερό: κι έτσι πνίγηκε η γριά μάγισσα. Και τα δυο παιδιά γύρισαν στο σπίτι κι έζησαν μαζί ευτυχισμέ να. Κι αν δεν έχουν πεθάνει στο μεταξύ, τότε θα ζουν ακόμα.

Facebook

Whatsapp

Messenger Telegram

Διάβασε ένα παραμύθι 5 λεπτών

Ο Κοντορεβιθούλης

Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Το ασχημόπαπο

Μάθετε γλώσσες. Πατήστε δύο φορές σε μια λέξη.Μάθετε γλώσσες στο πλαίσιο με το Childstories.org και το Deepl.com.

Πληροφορίες για επιστημονική ανάλυση