Χανς Παντρεμένος - Παραμύθι του Αδελφοί Γκριμ

Κάποτε ήταν ένας νεαρός χωρικός ονόματι Χανς, του οποίου ο θείος ήθελε να του βρει μια πλούσια σύζυγο. Έτσι, έβαλε τον Χανς πίσω από τη σόμπα και την έβαλε να ζεσταθεί πολύ. Έπειτα, έφερε μια κατσαρόλα με γάλα και άφθονο άσπρο ψωμί, του έδωσε ένα φωτεινό, φρεσκοκομμένο φάρδινγκ στο χέρι του και είπε: «Χανς, κράτα γερά αυτό το φάρδινγκ, θρύψε το άσπρο ψωμί στο γάλα και μείνε εκεί που είσαι, και μην κουνηθείς από εκεί μέχρι να επιστρέψω». «Ναι», είπε ο Χανς, «θα τα κάνω όλα αυτά». Τότε ο ερωτοτροπητής φόρεσε ένα παλιό, μπαλωμένο παντελόνι, πήγε στην κόρη ενός πλούσιου χωρικού στο διπλανό χωριό και είπε: «Δεν θα παντρευτείς τον ανιψιό μου τον Χανς; Θα βρεις έναν έντιμο και λογικό άντρα που θα σου ταιριάζει;» Ο άπληστος πατέρας ρώτησε: «Πώς είναι τα οικονομικά του; Έχει ψωμί να σπάσει;» «Αγαπητέ φίλε», απάντησε ο ερωτοτροπητής, «ο νεαρός ανιψιός μου έχει μια άνετη κουκέτα, ένα καλό χρηματικό ποσό στο χέρι και άφθονο ψωμί για να σπάσει, εκτός αυτού έχει τόσα πολλά χωράφια όσα κι εγώ» (και καθώς μιλούσε, χτύπησε τα χωράφια στο παντελόνι του, αλλά σε εκείνη την περιοχή ονομάζονταν και μικρά κομμάτια γης.) «Αν μπεις στον κόπο να γυρίσεις σπίτι μαζί μου, θα δεις αμέσως ότι όλα είναι όπως τα είπα». Τότε ο τσιγκούνης δεν ήθελε να χάσει αυτή την καλή ευκαιρία και είπε: «Αν ισχύει αυτό, δεν έχω τίποτα άλλο να πω ενάντια στον γάμο».

Έτσι, ο γάμος γιορτάστηκε την καθορισμένη ημέρα, και όταν η νεαρή σύζυγος βγήκε έξω για να δει την περιουσία του γαμπρού, ο Χανς έβγαλε το κυριακάτικο παλτό του, φόρεσε το μπαλωμένο φόρεμά του και είπε: «Μπορεί να χαλάσω το καλό μου παλτό». Έπειτα, βγήκαν μαζί έξω και όπου εμφανιζόταν μια γραμμή ορίων ή χωράφια και λιβάδια χωρίζονταν μεταξύ τους, ο Χανς έδειχνε με το δάχτυλό του και μετά χτυπούσε είτε ένα μεγάλο είτε ένα μικρό μπάλωμα στο φόρεμά του και έλεγε: «Αυτό το μπάλωμα είναι δικό μου, και αυτό επίσης, αγαπητή μου, κοίταξέ το», εννοώντας με αυτό ότι η γυναίκα του δεν έπρεπε να κοιτάζει την απέραντη γη, αλλά να κοιτάζει το ένδυμά του, το οποίο ήταν δικό του.

«Ήσουν πράγματι στο γάμο;» «Ναι, πράγματι ήμουν εκεί, και μάλιστα με πλήρη ενδυμασία. Το κάλυμμα του κεφαλιού μου ήταν από χιόνι. Μετά βγήκε ο ήλιος και έλιωσε. Το παλτό μου ήταν από ιστούς αράχνης και έπρεπε να περάσω από κάτι αγκάθια που μου το έσκισαν. Τα παπούτσια μου ήταν από γυαλί και έσπρωξα μια πέτρα και είπαν, «Κλινκ», και έσπασα στα δύο.

Facebook

Whatsapp

Messenger Telegram

Διάβασε ένα παραμύθι 5 λεπτών

Ποντικοκυνηγός ή Τα παιδιά της πόλης

Ο γενναίος ραφτάκος

Το ασχημόπαπο

Μάθετε γλώσσες. Πατήστε δύο φορές σε μια λέξη.Μάθετε γλώσσες στο πλαίσιο με το Childstories.org και το Deepl.com.

Πληροφορίες για επιστημονική ανάλυση